شیخ تقی الدین النبهانی (مؤسس)
شیخ تقی الدین النبهانی (رحمه الله) یک عالم اسلامی، متفکر و رهبر سیاسی بود. او حزبالتحریر را تأسیس کرد.
تولد و تربیت
او در سال ۱۹۱۴ میلادی در روستای اجزم در منطقه حیفا در فلسطین در خانوادهای که به علم و دین مشهور بود، متولد شد. پدرش از علمای علوم شرعی بود. مادرش نیز در علوم شرعی تسلط داشت.
تحصیلات
او تحصیلات اولیه خود را نزد پدرش آموخت. سپس در دانشگاه الازهر و دارالعلوم در قاهره تحصیل کرد. او در تحصیلات خود ممتاز بود و به درجه اجتهاد نائل آمد.
تأسیس حزبالتحریر
پس از بازگشت به فلسطین، او در مناصب مختلف قضایی و تدریس خدمت کرد. او پس از سقوط خلافت، عمیقاً نگران وضعیت امت اسلامی بود. پس از مطالعه و تفکر عمیق، او حزبالتحریر را برای از سرگیری زندگی اسلامی از طریق برپایی مجدد دولت خلافت تأسیس کرد.
در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۲، پنج عضو مؤسس حزب از وزارت کشور اردن درخواست مجوز رسمی برای تأسیس یک حزب سیاسی کردند. این اعضا عبارت بودند از: ۱. تقی الدین النبهانی: رئیس ۲. داوود حمدان: معاون رئیس و دبیر ۳. غانم عبده: خزانهدار ۴. عادل النابلسی: عضو ۵. منیر شقیر: عضو
بعدها، در سال ۱۹۵۳، حزب کار علنی خود را در قدس (اورشلیم) آغاز کرد.
آثار او
او کتابهای بسیاری نوشت که پایه فکری و فقهی حزب را تشکیل میدهند، از جمله: ۱. نظام اسلام ۲. نظام حکم در اسلام ۳. نظام اقتصادی در اسلام ۴. نظام اجتماعی در اسلام ۵. ساختار حزبی (التکتل الحزبی) ۶. مفاهیم حزبالتحریر ۷. دولت اسلامی ۸. شخصیت اسلامی (۳ جلد) ۹. مفاهیم سیاسی حزبالتحریر ۱۰. دیدگاههای سیاسی ۱۱. ندای گرم ۱۲. حدیث روزه ۱۳. رد سوسیالیسم مارکسیستی ۱۴. چگونگی ویرانی خلافت ۱۵. تفکر ۱۶. بدیهیت ۱۷. سرعت بدیهیت ۱۸. نقطه آغاز حزبالتحریر ۱۹. ورود به جامعه ۲۰. سلاح مصر ۲۱. توافقنامههای دوجانبه ۲۲. راه حل مسئله فلسطین
وفات
او زندگی خود را صرف حمل پیام اسلام و تلاش برای برپایی مجدد خلافت کرد. او در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۷ (۱ محرم ۱۳۹۸ قمری) در بیروت، لبنان درگذشت. خداوند به او درجات عالی در بهشت عطا فرماید.